وَ ما اَدریکَ ما مَرْیَم ؟

۳ مطلب در شهریور ۱۳۹۵ ثبت شده است

  • ۰
  • ۰
نشستم به تمرینای سایه روشن که یهو یاد خواهرم میافتم یاد اون روزایی که من سال آخر دبیرستان بودم و اون ترم یک رشته معماری.
یاد اونروزایی که همیشه دورش پر بود از مقوا و مداد و مدادرنگی و راپید...
یاد اونروزایی که تا صبح بیدار میموند و ماکت درست میکرد...
یاد اونروزایی که باید هی نقطه گذاشتن و هاشور گذاشتن و سایه زدن و خط کشیدن رو برای کلاساش آماده میکرد، یاد روزایی که دوتایی میشتیم هی نقطه میذاشتیم هی خط میکشیدیم تا تکالیفش تموم شه.
یه کاغذ میذاشت جلوم میگفت همشو پر کن از نقطه، بعد غر میزد که اااااااااااااا چرا نقطه هات کجند و من در کمال ناامیدی فکر میکردم مگه نقطه هم  کج میشه؟؟؟
یادش افتادم...دلم تنگ شد... بغض کردم...عزیز مهربونم...
الهی من فداش بشم که اونروزی که ازم دستمال کاغذی خواستو من همینجوری از بین  وسایل تو هم پیچیده کیفم یه دستمال مچاله درآوردم بهش دادم نشسته و به دستای مهربونش زحمت داده و برام کیف دستمال دوخته.
که همیشه بیشتر از خودم نگرانم بوده که از غمم غصه خورده که از موفقیتام بیشتر از هر کسی حتی بیشتر از خودم شاد شده.
من پاشم برم بهش زنگ بزنم و حالشو بپرسم، بعد یه قهوه درست کنم و تمرینای سایه روشنم رو تموم کنم.
راستی عیدتون مبارک.
....



  • مریم ...
  • ۰
  • ۰

صبح اومدم بنویسم غمگینم بنویسم خوب نیستم بنویسم دلم گرفته و غم سایه انداخته رو روزم...

ننوشتم...فکر کردم چه لزومی دارد... غم را نباید فربه کرد نباید پر و بال داد

بو کشیدم چای خوش عطر دارچینم رو, لبخند زدم به همکار زیبا و مهربونمو دستش را که داشت لواشک تعارفم میکرد رد نکردم.

صفحه ی وبلاگمو بستمو از دستش لواشک گرفتم.

حالا؟؟؟ حالا خوبم, خوبِ خوب, برای تک تکِ لحظات این شنبه ی قشنگ برنامه دارم, دفتر برنامه ریزی رو باز کردمو تو تاریخ امروز نوشتم: صبور بودن, پیش داوری نکردن, هدفمند بودن,بعد کارهای امروز رو لیست کردم...

حالا دم دمای ظهر خوشحالم به برنامه های صبحم رسیدم که لحظاتم رو هدر ندادم که داریم به ساعت ناهار و لوبیا پلوی خوشمزه مامان با چاشنی عشق نزدیک میشیم.

شکرت خدا, نعمت هات به چشمم میاد زبونم از شکرگزاری قاصره.

  • مریم ...
  • ۰
  • ۰

شهلا جان.

برای رونمایی و خرید کتاب"لم یزرع" رفته بودیم فرهنگسرا...

انتهای سالن ایستاده بودیمو داشتیم یه قسمتایی از داستان که بلند خونده میشد رو گوش میدادیم که آروم در گوشم گفت اون آقا رو میشناسی؟ اونی که رو اون پله ها نشسته؟ سر تکون دادم که نه, گفت "رضا امیرخانی"ه نویسنده کتابهای...بعد اسم کتابهاش رو گفت. گفت که تو سیزده سالگی که مسابقات داستان نویسی کشوری شرکت میکرده ایشون داور مسابقات بوده و ارادت خاصی بهشون داره.

بعد سرتکون داد که میبینی وضعیت برخورد با یه نویسنده برجسته رو؟؟؟ نشسته رو پله های خاکی...

بعد رفت سمت مسووول سالن و ایشون رو معرفی کرد و خواست که حداقل براش صندلی ببرن.

نتیجه چه شد؟؟؟ هیچ...فقط عکاسانی که تا اوم لحظه از زوایای مختلف از خمیازه های مردمو و سوژه های بی نمک تصویر بر میداشتند, زوم کردن روش و هزاران عکس در حالیکه روی پله های خاکی نشسته و عمیقا به داستان گوش میده گرفتند.

...

دیروز بعد از کار... تو کتابخونه دنبال کتاب برای مامان میگردم, متصدی کتابخونه میدونه چه کتابایی به درد مامان میخوره میگه از ردیف دوم کتاب "دالان بهشت" رو بردار.

میام کتابو بردارم چشمم میخوره به اسم رضا امیرخانی, کتاب "قیدار"ش رو از قفسه میکشم بیرونو میگم اینم میبرم.

قیدار گفت از چیزهایی که تهشان جان دارد خوشم می آید مثلِ...مثلِ...شهلا جان.

حالا من عصرها به امید خواندن قصه عشق قیدار و شهلا جان مسیر محل کار تا خانه را پرواز میکنم.

  • مریم ...